Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΛΕΖΑΣ-Βιογραφικό.

Το πάθος του για το τραγούδι οφείλεται στον πατέρα του, ο οποίος του δίδαξε τον τρόπο να ερμηνεύει σωστά, δύσκολα παραδοσιακά τραγούδια. Παράλληλα, μελετώντας ηχογραφήσεις γραμμοφώνου από τους Γ. Παπασιδέρη, Κ. Ρούκουνα, Δ. Αραπάκη, Ρ. Εσκενάζυ, Ρ. Αμπατζή, Γ. Μητσάκη και Γ. Κάβουρα μυήθηκε στον αμανέ, στο σμυρναίικο και στο ρεμπέτικο τραγούδι.Σε ηλικία εννέα ετών πραγματοποίησε την πρώτη του δισκογραφική παρουσία. Ακολουθούν πλήθος βραβείων και τιμητικών διακρίσεων σε διαγωνισμούς παραδοσιακού τραγουδιού.
Από τα δώδεκα χρόνια του δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο παραδοσιακό τραγούδι, ερμηνεύοντας δημοτικά τραγούδια σε παραδοσιακά πανηγύρια, γάμους, παραστάσεις χορευτικών συγκροτημάτων και σε άλλες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε συνεργασία με καταξιωμένους μουσικούς του χώρου.
Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο το Σίμωνα Καρρά και μαθήματα λαούτου από το δεξιοτέχνη μουσικό Χρήστο Ζώτο.
Στο ενεργητικό του έχει 17 προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια ενώ διδάσκει φωνητική στο ΤΕΙ Ηπείρου.
Το 2003 συμμετέχει στο δίσκο “Smyrne” της ορχήστρας Εστουδιαντίνα ερμηνεύοντας το παραδοσιακό και απαιτητικό σμυρναίικο «Μανές της καληνυχτιάς». Η ηχογράφηση αυτή έγινε η αφορμή για να τον ανακαλύψει ο Γιώργος Νταλάρας , ο οποίος εκφράζεται με ενθουσιασμό για τη φωνή και τον τρόπο ερμηνείας του. Ο δίσκος “Smyrne” έγινε ήδη χρυσός, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δίσκος παραδοσιακής ελληνικής μουσικής στα βραβεία «Αρίων» και ο Παναγιώτης Λάλεζας είναι από τους βασικούς ερμηνευτές σε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις της ορχήστρας.
To χειμώνα του 2004-2005 συμμετέχει στο πρόγραμμα «Της Ελενίτσας...» στην «Ακτή Πειραιώς» και στο Fix Community, με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, την Εστουδιαντίνα, το Δημήτρη Ζερβουδάκη και τη Γιώτα Νέγκα. Στα μελλοντικά σχέδια του Παναγιώτη Λάλεζα εντάσσεται ένας προσωπικός δίσκος με παραγωγό τον Γιώργο Νταλάρα.
Συνεργάζεται με τους σημαντικότερους σολίστ παραδοσιακής μουσικής από διάφορες περιοχές της χώρας όπως τους Νίκο Φιλιππίδη, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο, Γιώργο Κοτσίνη, Γιάννη Βασιλόπουλο, Γρηγόρη Καψάλη κα στο κλαρίνο και τους Γιώργο Κόρο, Νίκο Οικονομίδη, Γιώργο Μαρινάκη, Κυριάκο Γκουβέντα κα στο βιολί. Χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ζυγιά στην απόδοση των τραγουδιών, δηλαδή μικρή ορχήστρα με κλαρίνο, βιολί, λαούτο και κρουστά ή την πλήρη ορχήστρα που έχει όλα τα παραπάνω όργανα με επιπλέον το σαντούρι, το κανονάκι και το ούτι.

                        Άκου !! τι παίζει...http://radionewfm.com/
                         ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΕ ΚΙΝΗΤO & ΤΑΒLET  ★  ☆  ★




Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014

Η άλλη όψη του ΜΟΥΝΤΙΑΛ !!

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ
Στη χώρα των ανισοτήτων και των κοινωνικών αντιθέσεων, στη χώρα της φτώχειας και του πλούτου, της μπάλας του Πελέ και του καρνάβαλου της σάμπας, εκεί έχουν ήδη αρχίσει οι αγώνες του ποδοσφαίρου για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, το λεγόμενο Μουντιάλ.
Κυρίες με λαμπερά ταγέρ και κύριοι με ακριβά κουστούμια παρακολουθούν από τις θέσεις των επισήμων και με προστασία χιλιάδων αστυνομικών την πανηγυρική τελετή έναρξης των αγώνων ποδοσφαίρου που ικανοποιεί λάγνα τα μάτια και τις ψυχές των ανθρώπων.
Οι θεατές ενθουσιώδεις, όπως πάντα, παρακολουθούν τα θεάματα, ανταλλάσσουν απόψεις, σχολιάζουν, έχουν γνώμη για τα γεγονότα, φλυαρούν, πίνουν, γλεντούν σε αυτό το πολύχρωμο ποδοσφαιρικό πανηγύρι υποστηρίζοντας την επίσημη αγαπημένη τους εθνική ομάδα από όποια χώρα κατάγεται ο καθένας τους. Και, βέβαια, καλά κάνουν.
Όμως, στις αστικές περιοχές των μεγάλων πόλεων της Βραζιλίας με την μεγάλη φτώχεια, τις παραγκουπόλεις ( φαβέλες ), όπου η βία, τα ναρκωτικά, η παιδική πορνεία, η αρρώστια και ο ανθρώπινος εξευτελισμός ανθούν, εκεί ο ήλιος δεν ανατέλλει στις ψυχές των ανθρώπων. Σε αυτά τα χαλάσματα τα πολύχρωμα φώτα της γιορτής δεν θα ανάψουν ποτέ.
Τα 11 δις δόθηκαν για τις πολυεθνικές εταιρίες και τους μεγαλοεργολάβους του κεφαλαίου ανά τον κόσμο και όχι για την στέγαση των φτωχών. Τα δις δόθηκαν για το θέαμα και όχι για τις καθημερινές ανάγκες – αγαθά όπως το τρεχούμενο νερό, το φαγητό, το ηλεκτρικό ρεύμα, την εργασία και τη μόρφωση των κατοίκων που διαμένουν σε αυτές τις φτωχογειτονιές.
Εκτιμήσεις της UNISEF κάνουν λόγο για 250.000 μικρά κορίτσια της χώρας, όπου γίνονται θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Ανήλικες πόρνες, που οι ίδιοι οι γονείς τις προωθούν για να βγάλουν το μεροκάματο της οικογένειας, καταντούν ψυχικά ερείπια, εθισμένες στους δρόμους της κόλασης των ναρκωτικών και της χαμένης αξιοπρέπειας, χωρίς επιστροφή. Αρρωστημένα άτομα – πελάτες, θα επισκεφθούν την όμορφη, κατά τα άλλα, Βραζιλία, για να βιώσουν τις κρυφές τους ανώμαλες επιθυμίες του αγοραίου έρωτα στις τρυφερές αγκαλιές ανήλικων παιδιών.
Η αδιαφορία, η εγκατάλειψη, η φτώχια, η πείνα πιστεύω ότι είναι οι κυριότερες αιτίες της δημιουργίας των παραγκουπόλεων από τα λαϊκά στρώματα, οι οποίες έγιναν γκέτο πορνείας και ναρκωτικών. Οι κάτοικοι αβοήθητοι, χωρίς ουσιαστική κρατική μέριμνα, προσπαθούν μέσα από την εγκληματικότητα να επιβιώσουν, χάνοντας καθημερινά τον εαυτό τους και βυθίζοντας την ψυχή τους όλο και πιο πολύ στο σκοτάδι της απόγνωσης.
Η Βραζιλία, η πολυπληθέστερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, με πάνω από 200 εκατομμύρια κατοίκους , 8η στον κόσμο ως προς το Α.Ε.Π. με προϊόντα όπως ο καφές, ο καπνός, το βαμβάκι, το κακάο, ο σίδηρος, τα διαμάντια, το κρέας, το γάλα κλπ έχει την δυνατότητα να μεριμνήσει για τα ανθρώπινα φαντάσματα που ζουν στις φαβέλες και να τους δώσει την ανθρώπινη αξιοπρέπειά τους, εξωραίζοντας ουσιαστικά, την μεγάλη φτώχια από τις παραγκουπόλεις και τις φτωχογειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων.
Δεν λέμε όχι στο Μουντιάλ, δεν λέμε όχι στην συναδέλφωση των λαών κάτω από το αθλητικό πνεύμα. Λέμε όχι σε αυτούς τους δήθεν, τους ανθρώπους του κεφαλαίου και της παγκόσμιας εκμετάλλευσης, που λίγο τους ενδιαφέρει η βιωσιμότητα και η ποιότητα ζωής των ανθρώπων, αρκεί γι’ αυτούς να ευδοκιμούν οι αριθμοί και να γεμίζουν οι τσέπες τους.
« Πρώτος » παρακολουθώ το λάκτισμα της στρογγυλής θεάς για να αρχίσει ο αγώνας στην τηλεόραση. « Πρώτος » δίνω έτσι, άφεση αμαρτιών στις πολυεθνικές εταιρίες.
Κι όμως, δεν θα έπρεπε να συναινέσουμε σ’ αυτή την λαμπρή γιορτή βλέποντας τους αγώνες, όταν έστω και μία παιδική ψυχή βιάζεται την ίδια ώρα που οι εν λόγω ( κύριοι ) θα παρακολουθούν τους ποδοσφαιρικούς αγώνες από τα θεωρεία των γηπέδων με σαρδόνιο χαμόγελο.
Τα ανωτέρω, δεν είναι κάτι καινούργιο, όλοι τα γνωρίζουμε, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο. Και ας μην ξεχνάμε ότι η φτώχεια χτυπά σιγά – σιγά και την δική μας πόρτα.
Πόσο μερίδιο ευθύνης φέρουμε ο καθένας μας δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε πει: « Η γενιά μας, θα πρέπει να απολογηθεί όχι τόσο για τις άδικες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών ανθρώπων ».
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ

                          Άκου !! τι παίζει...http://radionewfm.com/
                          ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΕ ΚΙΝΗΤO & ΤΑΒLET  ★  ☆  ★