Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Οι τράπεζες για τα λεφτά που έχασαν λόγω του κουρέματος, απέκτησαν (με το άρθρο 27Α του ν. 4172/2013) το δικαίωμα να υπαχθούν στις διατάξεις για την αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση.

Από εδώ και κάτω, όμως, ξεκινούν τα περίεργα.

Οι τράπεζες για τα λεφτά που έχασαν λόγω του κουρέματος, απέκτησαν (με το άρθρο 27Α του ν. 4172/2013) το δικαίωμα να υπαχθούν στις διατάξεις για την αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση.
Μάριος Μαρινάκος (ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ)

Διαβάζω κάτι ενδιαφέρον, που μου προκαλεί απορίες.

Με το άρθρο 27Α του ν. 4172/2013, καθορίστηκαν οι δυνατότητες για υπαγωγή "οντοτήτων" στις ευεργετικές διατάξεις για "αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση" και αναγνώρισαν φορολογική απαίτηση έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, για τα κουρεμένα ομόλογα του PSI (Σημείωση: Γίγαντα Βαγγέλη, μας έσωσες...)

Συγκεκριμένα, το Ελληνικό κράτος κούρεψε τα ομόλογα που είχαν στην κατοχή τους οι τράπεζες (γίγαντα Βαγγέλη, έκανες το μεγαλύτερο κούρεμα στην Ιστορία της ανθρωπότητας). Έτσι, προέκυψαν λογιστικές ζημίες για τις τράπεζες, αφού από το 100% της αξίας των ομολόγων, λόγω του κουρέματος θα πληρώνονταν μόνο το 47% (αφού το 53% κουρεύτηκε).

Από εδώ και κάτω, όμως, ξεκινούν τα περίεργα.

Οι τράπεζες για τα λεφτά που έχασαν λόγω του κουρέματος, απέκτησαν (με το άρθρο 27Α του ν. 4172/2013) το δικαίωμα να υπαχθούν στις διατάξεις για την αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση.

Δηλαδή, με απλά λόγια, οι τράπεζες διατήρησαν τις απαιτήσεις τους για πληρωμή του 100% των ομολόγων, ανεξαρτήτως του κουρέματος!
(Σημείωση: Γίγαντα Βαγγέλη, δεν μας είπες όμως, ότι τελικά το κούρεμα είναι άνθρακες,αφού τελικά τα λεφτά τους θα τα πάρουν στο 100%... α ρε γίγαντα, θα σου ξέφυγε κάπου μέσα στα τόσα "εγώ" που ξεστομίζεις...)

Επειδή, όμως, το Ελληνικό κράτος δεν μπορεί να τους δώσει τα λεφτά στο 100%, οι τράπεζες απέκτησαν το δικαίωμα να συμψηφίζουν τους φόρους που απαιτεί το Ελληνικό Δημόσιο, με την απαίτησή τους έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, από τα δήθεν κουρεμένα ομόλογα.

Δηλαδή, ναι μεν οι τράπεζες έλαβαν περίπου 200 δις σε ρευστό και εγγυήσεις, ναι μεν έλαβαν το προνόμιο να αναβάλλουν τους φόρους τους, αλλά επιπλέον έλαβαν και το δικαίωμα να πληρωθούν το 100% της αξίας των δήθεν κουρεμένων ομολόγων!

Υπό τις συνθήκες αυτές το διαβόητο PSI (και το PSI+) στην πραγματικότητα είναι ένα σκάνδαλο απίστευτου μεγέθους, αφού:

α) Τελικά, την κρίση που προκάλεσε ο χρηματοπιστωτικός τομέας (με ευφάνταστα προϊόντα τύπου CDO, "δομημένα ομόλογα" κ.α, τα οποία κόστισαν πχ μόνο από την κατάρρευση της Lehman Brothers, περίπου 5 ΤΡΙΣ δολάρια) την πληρώνουν μόνο οι πολίτες.

β) Οι πολίτες υφίστανται κουρέματα σε ημερομίσθια, μισθούς και συντάξεις αλλά δικαίωμα αναβαλλόμενης φορολογίας ή αναγνωρισμένη φορολογική απαίτησή τους έναντι του Ελληνικού Δημοσίου δεν θεμελίωσαν.

γ) Το PSI δεν ήταν κούρεμα. Ήταν ρυθμιστική πράξη διασφάλισης των τραπεζικών απαιτήσεων, για το 100% των απαιτήσεων αυτών.
(Σημείωση: Γίγαντα Βαγγέλη, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών ελπίζεις να σε σώσει; Γιατί εδώ μιλάμε για πολλά εγκλήματα με πρώτο αυτό της απιστίας, που έγινε επ' ευκαιρία άσκησης των καθηκόντων σου...Σε βλέπω στο δρόμο του συντρόφου Άκη).

δ) Εκείνη η αρχή της ισότητας (ιδίως το αρ 4 παρ 5 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το αρ 78), η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, η απαγόρευση της κατάχρησης δικαιώματος η οποία εκ μέρους του δημοσίου αντιμετωπίζεται μέσω της αρχής της αναλογικότητας, πώς ακριβώς υπηρετούνται, όταν, τελικώς, μέσα από την κρίση προέκυψαν φορολογικής φύσης προνόμια αντίθετα σε όλα τα παραπάνω;
μιας και ασχολείσαι με φορολογικό δίκαιο, με ενδιαφέρει η άποψή σου...
                      * ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΕΙ                                                              Design & Hosting by : https://foxhost.gr/ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου