Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Κυκλοφορούν 2 προτάσεις για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων στη "μετά-Νόμο-Κατσέλη" εποχή.

Μάριος Μαρινάκος (ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ)

Μέσα σε όλη την αχλή της παραπολιτικής, της έξαρσης του εθνικισμού και της παραπληροφόρησης κυκλοφορούν και 2 προτάσεις για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων στη "μετά-Νόμο-Κατσέλη" εποχή.

Η πρώτη πρόταση (πρόταση Στουρνάρα) λέει ότι το θα χρησιμοποιηθεί η αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση των τραπεζών που προέκυψε από τις επισφάλειες των κόκκινων δανείων και και το PSI.

- Τι είναι, όμως, η αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση;
Είναι προσωρινές απαιτήσεις των τραπεζών έναντι του ελληνικού κράτους. Οι απαιτήσεις αυτές προέκυψαν ως αντιστάθμιση των ζημιών που υπέστησαν οι τράπεζες από την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (βλ PSI) και από τις επισφάλειες (δηλαδή από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια). Με τον φορολογικό νόμο δίνεται η δυνατότητα οριστικοποίησης της υποχρέωσης έναντι του Ελληνικού Δημοσίου και ο συμψηφισμός με φορολογικές απαιτήσεις. 

- Για πόσα λεφτά μιλάμε;
Αυτή τη στιγμή οι αναβαλλόμενες φορολογικές υποχρεώσεις καλύπτουν περίπου το ήμισυ των κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών (πηγή: Ναυτεμπορική, 15/12/2018). 

- Και τι προβλέπει ακριβώς η πρόταση;
Προβλέπει ότι οι τράπεζες θα μεταφέρουν περίπου το ήμισυ των αναβαλλόμενων φορολογικών υποχρεώσεων σε όχημα ειδικού σκοπού, το οποίο στη συνέχεια θα εκδώσει ομόλογα και θα χρησιμοποιήσει τα έσοδα για να αγοράσει κόκκινα δάνεια αξίας 42 δισ. ευρώ από τις τράπεζες. 

- Είναι καλή πρόταση αυτή; 
Όχι. Είναι κακή πρόταση. 

Πολύ πρόχειρα επισημαίνω τα εξής σημεία:

1. Κατ' αρχάς, σε συνταγματικό επίπεδο, με την αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση δημιουργήθηκαν ομολογιούχοι 2 ταχυτήτων. Αυτοί που τα ομόλογά τους κουρεύτηκαν αμετάκλητα (βλ. απλοί ομολογιούχοι), και αυτοί που ναι μεν τα ομόλογά τους κουρεύτηκαν αμετάκλητα, αλλά σε βάθος χρόνου, τελικώς θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους (βλ. τράπεζες). Τούτος ο διαχωρισμός, κατά την ταπεινή μου άποψη, διαταράσσει την αρχή της ισότητας.

2. Σε πολιτικό επίπεδο, φαίνεται, ότι το Ελληνικό κράτος πτώχευσε προς τα έσω, πτωχεύοντας μόνο τους πολίτες του και τα ασφαλιστικά του ταμεία. Διέσωσε μόνο τις τράπεζές του. Και τελικώς, φαίνεται να έχει αποτύχει και ως προς αυτό, αφού από πτωχούς πολίτες δεν γίνεται να προκύψουν πλούσιες τράπεζες. Λάθος αντίληψη, λάθος σχεδιασμός, λάθος υλοποίηση. Ζούμε τα αποτελέσματα του PSI...

3. Σε οικονομικό επίπεδο, πρώτον, το ότι η αναβαλλόμενη φορολογική υποχρέωση των τραπεζών ανέρχεται περίπου στο ήμισυ των κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών σημαίνει ότι...δεν έχουμε τράπεζες με κεφαλαιακή επάρκεια. Ή αντίστροφα, ότι υπάρχουν ακόμα κάποιες τύποις εμφανιζόμενες ως τράπεζες, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είχαν πτωχεύσει προ πολλού. Παρά ταύτα εξακολουθούν να υπάρχουν, γιατί υπάρχει κράτος στο οποίο αποβλέπουν για να πάρουν πρόσθετα λεφτά. Πάντως, αυτοτελείς, αυτοδύναμες τράπεζες που να πληρούν τους όρους της "Βασιλεία ΙΙΙ" και του αντίστοιχου Κανονισμού περί Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (Capital Requirements Regulation ή CRR) δεν έχει η χώρα.

Δεύτερον, η μεταφορά της αναβαλλόμενης φορολογικής υποχρέωσης, σε όχημα ειδικού σκοπού, σημαίνει δυο πράγματα: α) Ότι η απαίτηση των τραπεζών οριστικοποιείται και αναγνωρίζεται από το Ελληνικό Δημόσιο ως υποχρέωσή του και β) ότι τιτλοποιείται. Εξ ου και η έκδοση ομολόγων.

Όμως πρώτα-πρώτα δεν είναι οριστική η απαίτηση των τραπεζών που η Τράπεζα της Ελλάδας φαίνεται έτοιμη να αναγνωρίσει. Τέτοια υποχρέωση θα μπορούσε να οριστικοποιηθεί μόνο κατά τον χρόνο ωρίμανσης (λήξης) των νέων ομολόγων που εκδόθηκαν σε αντικατάσταση των παλαιών κουρεμένων (με το PSI) και εφόσον προέκυπτε διαφορά αξίας. Όμως, ο χρόνος της ωρίμανσης δεν έχει ακόμη έρθει και ως εκ τούτου, η οριστικοποίηση της αναβαλλόμενης φορολογικής υποχρέωσης παρίσταται προδήλως πρόωρη.

Περαιτέρω, τιτλοποίηση και έκδοση ομολόγου σημαίνει ότι οι τράπεζες θα απευθυνθούν σε διεθνή κεφάλαια με σκοπό να εμπορευτούν απαίτηση σε κρατικό χρήμα, προερχόμενο από φορολογική υποχρέωση. Όμως, δεν μπορώ να φανταστώ νόμιμο τρόπο, ώστε να ιδιωτικοποιηθεί η φορολογική υποχρέωση και να καταστεί αντικείμενο συμβατικής μεταβίβασης.

Αλλά και πέρα από αυτό, με το χρήμα που θα προκύψει από την έκδοση των ομολόγων, θα αγοραστούν, λέει, δάνεια ύψους 42 δις. Μα αυτό είναι ξεκάθαρη άμεση ανακεφαλαιοποίηση. Το κράτος χρηματοδοτεί εταιρεία ειδικού σκοπού για να αγοραστούν μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

Πάντως, το όχημα ειδικού σκοπού, σύμφωνα με την πρόταση, δεν φαίνεται να τα διαγράφει τα δάνεια. Απλά τα αγοράζει. Δηλαδή, κάλλιστα θα μπορούσαν οι πολίτες να εξακολουθήσουν να οφείλουν το δάνειό τους κανονικά σε μια εταιρεία ειδικού σκοπού, η οποία στο μεταξύ θα το είχε ήδη πληρωθεί από το Ελληνικό Δημόσιο.

Υπό τις σκέψεις αυτές, η πρόταση Στουρνάρα φαίνεται να διαιωνίζει τον φαύλο κύκλο της διπλοχρέωσης του ίδιου χρέους, που ξεκίνησε με το PSI.

Την κρατώ μονάχα ως μια σπάνια ομολογία του κεντρικού τραπεζίτη: Ότι κάθε φορά που οι τράπεζες καμαρώνουν για τη δήθεν κεφαλαιακή τους επάρκεια, απλά λένε πομπώδεις μπούρδες...
                            * ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΕΙ !                                                               Design & Hosting by : https://foxhost.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου